La familia

René van der Meulen – Tussen werkelijkheid en verbeelding

René van der Meulen (Beverwijk, 1940) is een kunstenaar die zijn eigen weg heeft gezocht en gevonden. Zijn kunstenaarschap ontwikkelde zich vanuit de fotografie, maar groeide uit tot een veelzijdig oeuvre waarin fotografie, schilderkunst, collage en tekenachtige elementen elkaar voortdurend ontmoeten.

Al op jonge leeftijd raakte Van der Meulen gefascineerd door het vastleggen van de werkelijkheid. Zijn fotografie werd niet alleen een manier om de wereld om hem heen te documenteren, maar vooral om er op een andere manier naar te leren kijken. Licht, vorm, beweging en het onverwachte detail werden belangrijke uitgangspunten. Zijn werk werd al vroeg opgemerkt en geëxposeerd, onder meer in het Stedelijk Museum Amsterdam.

Later verschoof zijn aandacht steeds sterker naar de schilderkunst. Waar een foto een moment kan vastleggen, biedt het schilderij ruimte om dat moment opnieuw uit te vinden. In zijn schilderijen laat Van der Meulen de zichtbare werkelijkheid dan ook regelmatig los. Figuren, landschappen en herkenbare vormen kunnen oplossen in kleur, lijnen en ritme. Het werk ontstaat vanuit beweging en intuïtie, waarbij toeval en experiment een belangrijke rol spelen.

Zijn schilderijen laten een duidelijke verwantschap zien met de vrije en expressieve beeldtaal van de naoorlogse Nederlandse kunst. De invloed van kunstenaars als Karel Appel en Corneille is herkenbaar, maar Van der Meulen ontwikkelde uiteindelijk een eigen handschrift. Kleur is bij hem niet alleen een middel om iets af te beelden; kleur draagt het schilderij. Lijnen kunnen een vorm suggereren, maar ook hun eigen leven gaan leiden. Daardoor blijft er ruimte voor de toeschouwer om zelf te kijken, te ontdekken en betekenis te geven.

In zijn werk komen verschillende werelden samen: de fotograaf die nauwkeurig observeert, de schilder die durft los te laten en de kunstenaar die voortdurend blijft zoeken. Die ontwikkeling maakt zijn oeuvre bijzonder. Het is geen rechte lijn van fotografie naar schilderkunst, maar eerder een voortdurende wisselwerking tussen kijken en verbeelden.

Ook zijn verbondenheid met Beverwijk vormt een belangrijk onderdeel van zijn verhaal. Vanuit deze omgeving ontwikkelde hij zijn kunstenaarschap en bouwde hij aan een oeuvre dat tegelijkertijd persoonlijk en vrij is. Zijn werk getuigt van een leven lang kijken: naar mensen, naar de omgeving, naar kunst en uiteindelijk naar de mogelijkheden van het beeld zelf.

Deze tentoonstelling laat een kunstenaar zien die zich niet heeft laten beperken door één techniek of één stijl. René van der Meulen bleef experimenteren, onderzoeken en veranderen. Van de camera naar het doek, van de werkelijkheid naar de verbeelding.

Wat al die jaren overeind blijft, is de nieuwsgierigheid: de behoefte om opnieuw te kijken en te ontdekken wat er achter het zichtbare schuilgaat.