BEGIN:VCALENDAR VERSION:2.0 PRODID:-//Het Weefhuis - ECPv6.16.2//NONSGML v1.0//EN CALSCALE:GREGORIAN METHOD:PUBLISH X-WR-CALNAME:Het Weefhuis X-ORIGINAL-URL:https://hetweefhuis.nl X-WR-CALDESC:Evenementen voor Het Weefhuis REFRESH-INTERVAL;VALUE=DURATION:PT1H X-Robots-Tag:noindex X-PUBLISHED-TTL:PT1H BEGIN:VTIMEZONE TZID:Europe/Amsterdam BEGIN:DAYLIGHT TZOFFSETFROM:+0100 TZOFFSETTO:+0200 TZNAME:CEST DTSTART:20250330T010000 END:DAYLIGHT BEGIN:STANDARD TZOFFSETFROM:+0200 TZOFFSETTO:+0100 TZNAME:CET DTSTART:20251026T010000 END:STANDARD BEGIN:DAYLIGHT TZOFFSETFROM:+0100 TZOFFSETTO:+0200 TZNAME:CEST DTSTART:20260329T010000 END:DAYLIGHT BEGIN:STANDARD TZOFFSETFROM:+0200 TZOFFSETTO:+0100 TZNAME:CET DTSTART:20261025T010000 END:STANDARD BEGIN:DAYLIGHT TZOFFSETFROM:+0100 TZOFFSETTO:+0200 TZNAME:CEST DTSTART:20270328T010000 END:DAYLIGHT BEGIN:STANDARD TZOFFSETFROM:+0200 TZOFFSETTO:+0100 TZNAME:CET DTSTART:20271031T010000 END:STANDARD END:VTIMEZONE BEGIN:VEVENT DTSTART;TZID=Europe/Amsterdam:20260801T110000 DTEND;TZID=Europe/Amsterdam:20260802T180000 DTSTAMP:20260526T204646 CREATED:20260430T102309Z LAST-MODIFIED:20260520T064955Z UID:18591-1785582000-1785693600@hetweefhuis.nl SUMMARY:Hanneke van Gent en Peter Janssen DESCRIPTION:Hanneke van Gent (1951)\nNa een niet afgeronde kunstopleiding beschouwt zij zichzelf als een autodidact. Sinds 1980 is het schilderwerk van Hanneke van Gent abstract expressionistisch te noemen. Het is in gelaagdheid opgebouwd waarbij zij haar oorspronkelijke aangeleerde beeldidioom verwijdert om vanuit het onbewuste tot een eigen beeldtaal te komen. Het is een verrassing om steeds meer te gaan zien\, wars van eenduidigheid. \nFotografie van Hanneke van Gent is een ontmoeting met haar omgeving – ook op reis benadert zij elk beeld met een schildersoog. In haar fotografie vindt zij dat zij niet zelf creëert – het zijn van die dingen waar de mens gewoonlijk aan voorbij loopt. \n \n www.hannekevangent.nl\n \n \n \n \n \n Peter Janssen\nAls kunstenaar ben ik\, een autodidact. Mijn oog voor leven\, dood\, licht\, donker structuur en schoonheid van details brengt mij doorlopend in een staat van verwondering. In mijn werk probeer ik de chaos aan indrukken te catalogiseren en die verwondering om te zetten in een\, voor mij\, overzichtelijk landschap van gevoel door beeld. Bij een portraits of- project worden foto’s digitaal in formaat op elkaar afgestemd.
\n \n www.portraits-of.nl URL:https://hetweefhuis.nl/expositie-lezing/hanneke-van-gent-en-peter-janssen/ CATEGORIES:Expositie ATTACH;FMTTYPE=image/png:https://hetweefhuis.nl/wp-content/uploads/2026/04/Scherm­afbeelding-2026-04-30-om-12.20.21.png END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;TZID=Europe/Amsterdam:20260808T120000 DTEND;TZID=Europe/Amsterdam:20260809T170000 DTSTAMP:20260526T204646 CREATED:20260319T151001Z LAST-MODIFIED:20260504T110306Z UID:17312-1786190400-1786294800@hetweefhuis.nl SUMMARY:In Stilte Getoond DESCRIPTION:Marcel Ruben\nIn deze expositie presenteert Marcel Ruben een reeks schilderijen waarin stilte aandacht en vorm centraal staan. Zijn werk beweegt zich op het snijvlak van figuratie en symboliek en grijpt terug op de traditie van de klassieke schilderkunst zonder nostalgisch te worden. Die traditie fungeert als een visuele taal waarmee hij vragen onderzoekt over aanwezigheid afwezigheid en innerlijke spanning. \nDe schilderijen tonen herkenbare elementen en zorgvuldig opgebouwde composities maar onttrekken zich aan een eenduidige lezing. Vormen worden deels verhuld gebaren zijn ingehouden en het beeld lijkt zich bewust te onttrekken aan directe uitleg. Wat zichtbaar is staat altijd in relatie tot wat verzwegen blijft. Hierdoor ontstaat een spanningsveld tussen kijken en begrijpen tussen nabijheid en afstand. \nRuben werkt voornamelijk met olieverf en bouwt zijn beelden laag voor laag op. Deze langzame werkwijze is essentieel voor het karakter van het werk. Materie oppervlak en licht krijgen een tastbaarheid die bijna sculpturaal aandoet. Tegelijkertijd behouden de schilderijen een zekere fragiliteit: ze blijven open en nodigen uit tot verstilling en aandachtig kijken. \nThematisch keren vragen terug over ideaal en imperfectie over wat wordt getoond en wat wordt afgeschermd. Klassieke verwijzingen – zoals architectonische vormen marmerachtige structuren en archaïsche motieven – worden geconfronteerd met tekenen van tijd spanning en vergankelijkheid. In deze confrontatie ontstaat ruimte voor interpretatie zonder dat de werken zich vastleggen op één betekenis. \nDeze expositie is geen verhaal met een vast begin of einde maar een uitnodiging aan de bezoeker om te vertragen en zich te verhouden tot het beeld. De schilderijen vragen geen snelle duiding maar aandacht. Ze tonen geen antwoord maar een toestand: een moment waarin iets wordt vastgehouden afgewogen of voorzichtig zichtbaar gemaakt. \nMet deze tentoonstelling laat Marcel Ruben zien hoe figuratieve schilderkunst vandaag de dag nog steeds een krachtig en actueel middel kan zijn om het onzegbare te benaderen. \n \n marcelruben.com URL:https://hetweefhuis.nl/expositie-lezing/in-stilte-getoond/ CATEGORIES:Expositie ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://hetweefhuis.nl/wp-content/uploads/2026/03/image-scaled.jpeg END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;TZID=Europe/Amsterdam:20260815T110000 DTEND;TZID=Europe/Amsterdam:20260816T170000 DTSTAMP:20260526T204646 CREATED:20260430T103804Z LAST-MODIFIED:20260504T110454Z UID:18605-1786791600-1786899600@hetweefhuis.nl SUMMARY:Arie Schouten DESCRIPTION:Arie Schouten – kunstschilder uit Velsen-Noord\, 1913-1987\, was getrouwd met Gree Kemp\, ook meest Moeder Gree genoemd. Zij vormden een op en top sociaal gezin. \nArie kwam uit een arbeidersgezin van zeven kinderen uit IJmuiden\, en was de oudste. Zijn grote passie was de schilderkunst. Hij las veel boeken van bekende kunstschilders en was geïnteresseerd in het wereldgebeuren. Hij was autodidact betreffende de schilderkunst\, zonder enige opleiding\, maar in die tijd was het onmogelijk om daar van te leven. Om het gezin Gree\, Anje\, Simone en Jef in leven te houden\, werkte hij op de Hoogovens met maar één gedachte: “ooit zal ik van mijn schilderkunst kunnen leven”. \nLater ontmoette hij vriend en schilder Gerrit Bas\, die tevens een huisschildersbedrijf had in Santpoort-Noord. Daar kon mijn vader aan de slag als huisschilder. In de jaren ’60 gingen wij met ze op vakantie in Camperduin\, op de fiets\, schildersezels mee. Met tien man in één huisje\, de Zeedistel op Camping De Bocht. Er werd volop getekend en geschilderd. \nWij hadden in die tijd zeer weinig geld\, en als mijn zus Simone – die een dansopleiding volgde in Den Haag bij het Conservatorium – moest mijn vader vaak nog langs vrienden om geld te lenen. Vaak werd dat verrekend met een schilderij. En zo kon er toch een maandkaart voor de trein worden gekocht. \nEind jaren ’60 werd Arie eindelijk toegelaten tot de Rijks Contraprestatie en doen wat hij allang deed\, maar geen stress en zorgen. Waar wij als kinderen overigens nooit onder geleden hebben\, je wist niet beter\, de buren waren net zo arm.Hij hield altijd vast aan vaste gewoontes. Elke dag met de hond Bingo naar bakker Klees in Beverwijk. Bij thuiskomst koffie en een sigaartje. Daarna kwam hij tot leven. Hij ging er vaak op uit met de fiets\, naar de pier of het Noordzeekanaal\, waar hij in mijn ogen prachtige dingen maakte. Aquarellen. Potloodtekeningen.Levenskunstenaar en eenvoud\, dat was zijn motto\, en recht door zee. \nEr kwamen heel veel modellen en vrienden over de vloer die vaak mee-aten en zeiden: “Gree wat is het weer lekker. Mijn moeder zei dan altijd: “ach kind\, ik doe maar wat”. Ze was bekend om haar soep en eigengemaakt krentenbrood.Het kwam vaak voor dat er onaangekondigd een feest ontstond. Iedereen nam wat mee\, en tot laat in de avond werd er gedanst\, gedronken en goed gepraat.Heel veel mensen zijn echt gevormd door ons gezin\, dat heeft veel voor ze betekend. \nBij het overlijden van mijn vader hield ik zijn hand stevig vast en nam de pijn over die hij had\, we hadden een gesprek zonder één woord te zeggen.Ik wilde zeggen: “Pa je was geweldig”\, maar kreeg het niet uit mijn mond. \nZijn schilderijen en tekeningen gingen naar Frankrijk\, bij mijn zus Anje en Rob die daar een huis hebben. Ik heb daar schappen gemaakt en alles liefdevol behandeld met mijn vrouw Lous. Rob\, mijn zwager\, heeft zich altijd ontfermd over het werk\, waar ik hem dankbaar voor ben. \nIk las iets over het Weefhuis in Zaandam\, en ik kwam op het idee om een tentoonstelling van mijn vaders werk te maken. Ik ben met een aanhanger naar Frankrijk gereden en heb in twee weken tijd al zijn werk in mijn handen gehad\, en uitgezocht wat in mijn ogen het meest geschikt was. \nRob is twee jaar geleden overleden. Maar ik kreeg zo’n goed gevoel bij het uitzoeken van het werk\, alsof hij erbij was. Een goeie verwerking. \nEn nu is het zover.Een tentoonstelling van Arie Schouten\, die hij verdient. \nJef Schouten URL:https://hetweefhuis.nl/expositie-lezing/arie-schouten/ CATEGORIES:Expositie ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://hetweefhuis.nl/wp-content/uploads/2026/04/IMG_0112.jpeg END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;TZID=Europe/Amsterdam:20260822T110000 DTEND;TZID=Europe/Amsterdam:20260823T170000 DTSTAMP:20260526T204646 CREATED:20260430T104312Z LAST-MODIFIED:20260504T110707Z UID:18618-1787396400-1787504400@hetweefhuis.nl SUMMARY:Arie Schouten DESCRIPTION:Arie Schouten\nkunstschilder uit Velsen-Noord\, 1913-1987\, was getrouwd met Gree Kemp\, ook meest Moeder Gree genoemd. Zij vormden een op en top sociaal gezin. \nArie kwam uit een arbeidersgezin van zeven kinderen uit IJmuiden\, en was de oudste. Zijn grote passie was de schilderkunst. Hij las veel boeken van bekende kunstschilders en was geïnteresseerd in het wereldgebeuren. Hij was autodidact betreffende de schilderkunst\, zonder enige opleiding\, maar in die tijd was het onmogelijk om daar van te leven. Om het gezin Gree\, Anje\, Simone en Jef in leven te houden\, werkte hij op de Hoogovens met maar één gedachte: “ooit zal ik van mijn schilderkunst kunnen leven”. \nLater ontmoette hij vriend en schilder Gerrit Bas\, die tevens een huisschildersbedrijf had in Santpoort-Noord. Daar kon mijn vader aan de slag als huisschilder. In de jaren ’60 gingen wij met ze op vakantie in Camperduin\, op de fiets\, schildersezels mee. Met tien man in één huisje\, de Zeedistel op Camping De Bocht. Er werd volop getekend en geschilderd. \nWij hadden in die tijd zeer weinig geld\, en als mijn zus Simone – die een dansopleiding volgde in Den Haag bij het Conservatorium – moest mijn vader vaak nog langs vrienden om geld te lenen. Vaak werd dat verrekend met een schilderij. En zo kon er toch een maandkaart voor de trein worden gekocht. \nEind jaren ’60 werd Arie eindelijk toegelaten tot de Rijks Contraprestatie en doen wat hij allang deed\, maar geen stress en zorgen. Waar wij als kinderen overigens nooit onder geleden hebben\, je wist niet beter\, de buren waren net zo arm.Hij hield altijd vast aan vaste gewoontes. Elke dag met de hond Bingo naar bakker Klees in Beverwijk. Bij thuiskomst koffie en een sigaartje. Daarna kwam hij tot leven. Hij ging er vaak op uit met de fiets\, naar de pier of het Noordzeekanaal\, waar hij in mijn ogen prachtige dingen maakte. Aquarellen. Potloodtekeningen.Levenskunstenaar en eenvoud\, dat was zijn motto\, en recht door zee. \nEr kwamen heel veel modellen en vrienden over de vloer die vaak mee-aten en zeiden: “Gree wat is het weer lekker. Mijn moeder zei dan altijd: “ach kind\, ik doe maar wat”. Ze was bekend om haar soep en eigengemaakt krentenbrood.Het kwam vaak voor dat er onaangekondigd een feest ontstond. Iedereen nam wat mee\, en tot laat in de avond werd er gedanst\, gedronken en goed gepraat.Heel veel mensen zijn echt gevormd door ons gezin\, dat heeft veel voor ze betekend. \nBij het overlijden van mijn vader hield ik zijn hand stevig vast en nam de pijn over die hij had\, we hadden een gesprek zonder één woord te zeggen.Ik wilde zeggen: “Pa je was geweldig”\, maar kreeg het niet uit mijn mond. \nZijn schilderijen en tekeningen gingen naar Frankrijk\, bij mijn zus Anje en Rob die daar een huis hebben. Ik heb daar schappen gemaakt en alles liefdevol behandeld met mijn vrouw Lous. Rob\, mijn zwager\, heeft zich altijd ontfermd over het werk\, waar ik hem dankbaar voor ben. \nIk las iets over het Weefhuis in Zaandam\, en ik kwam op het idee om een tentoonstelling van mijn vaders werk te maken. Ik ben met een aanhanger naar Frankrijk gereden en heb in twee weken tijd al zijn werk in mijn handen gehad\, en uitgezocht wat in mijn ogen het meest geschikt was. \nRob is twee jaar geleden overleden. Maar ik kreeg zo’n goed gevoel bij het uitzoeken van het werk\, alsof hij erbij was. Een goeie verwerking. \nEn nu is het zover.Een tentoonstelling van Arie Schouten\, die hij verdient. \nJef Schouten URL:https://hetweefhuis.nl/expositie-lezing/arie-schouten-2/ CATEGORIES:Expositie ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://hetweefhuis.nl/wp-content/uploads/2026/04/IMG_0108.jpeg END:VEVENT BEGIN:VEVENT DTSTART;TZID=Europe/Amsterdam:20260829T110000 DTEND;TZID=Europe/Amsterdam:20260830T170000 DTSTAMP:20260526T204646 CREATED:20260430T105034Z LAST-MODIFIED:20260504T110601Z UID:18624-1788001200-1788109200@hetweefhuis.nl SUMMARY:Grondbeginselen DESCRIPTION:“Abstracte kunst bestaat niet. Je moet altijd ergens van uitgaan. Later kun je alle sporen van de werkelijkheid uitwissen.”\nPablo Picasso\n \n \n \n \n \n Peter Verdonk\nKijken naar het landschap brengt mij op ideeën voor mijn werk\, soms foto’s of kleine tekeningen makend. De schittering van een nat en modderig stuk land kan heel mooi en\ninteressant zijn of het strijklicht over een geploegde akker\, om eens iets te noemen.\nBen geen landschapsschilder\, mijn interesses liggen in structuur\, lijn\, ritme\, horizon\, lichtval\, strijklicht\, (aardse) kleuren. \nWerk heel divers\, op papier\, doek of hout met houtskool\, krijt\, verf\, synthetische was\, droge pigmenten en gebruik hierbij allerlei formaten van klein tot groot. \nwww.peterverdonk.nl\n \n \n \n \n \n Marjoke Staal\nMijn werk speelt zich af tussen figuratie en abstractie\, afhankelijk van het motief\, het materiaal of de locatie als het om een installatie gaat. Verf\, textiel\, houtskool\, foto\, film\, plat\, ruimtelijk\, niets ligt vast en ik verken graag grenzen. \nSoms gaat het om kleur\, soms om de werking van licht\, om contrasten\, om composities.\nVaak heeft het een organisch en een monumentaal karakter. Dit is ook de overeenkomst van mijn werk met dat van Peter. \nwww.marjokestaal.com URL:https://hetweefhuis.nl/expositie-lezing/grondbeginselen/ CATEGORIES:Expositie ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://hetweefhuis.nl/wp-content/uploads/2026/04/Marjoke-Staal-Z.T-50-x-60-wol.jpg END:VEVENT END:VCALENDAR